Bernt Haagen Brekke Haug

Oddgeir Synnes

Så trist og uverkeleg det var å motta bodskapet om at Bernt var død. Eg blei kjent med Bernt då vi begge studerte hovudfag i nordisk språk og litteratur ved Universitetet i Bergen på midten av 1990-talet. Bernt skreiv hovudoppgåve om Axel Jensen, eg om Knut Hamsun. Vi hadde same rettleiar og fann etter kvart tonen, ikkje minst gjennom humoren og eit noko skrudd blikk på livet og tilværet på universitetet. Seinare heldt vi sporadisk kontakten som blei mindre etter at Bernt flytta austover og eg blei buande i Bergen. Men eg tenkte ofte på Bernt. Og då eg sjølv flytta til Oslo tok vi oppatt kontakten. Eg hugsar godt kor glad Bernt blei då eg ringte og sa eg at var komen til Oslo. Vi fekk fleire gode møter, også saman med Yun. Og vi skulle jo møtast til hausten. Men slik blei det ikkje. Eg kjem til å sakne Bernt, men eg er takksam for at han har vore ein del av livet mitt.

Maren

Rommet lyste alltid opp når du Bernt var i det. En fantastisk sjel som viste interesse, hadde alltid noen gode historier på lur, en gledesspreder og ikke minst en utrolig vittig fyr. Skulle ønske du kunne vært her lenger. Sender varme tanker og klemmer til familien ❤️

Vivian

En måned uten deg kjære bror. Sorga kjennes ikkje mindre og ingen ting blir som før. 💔

Synnøve Brekke, søskenbarn

Så leit at du ikkje lenger er her, Bernt. Minnene frå barndommens leik og moro på Brekkane strøymer på. Du hadde alltid et glimt i øye, en god latter, og viste interesse og omtanke når vi møttes oppigjennom årene. Du vil bli savnet. Kvil i fred.